manifesto

Parçalanmış, kaybolmuş, yakılmış, boş verilmiş; sonra toplanmış, devamı getirilmiş, karalanmış ve yer yer değiştirilmiş şiirlerle nefeslenen Eşik’teki yazılar; kimi zaman Ankara’nın gittikçe kalabalıklaşan gri noktalarında, bar teraslarında, fakülte koridorlarında; kimi zaman bir yorgan altında uykusuzca, bir otobüs koltuğunda, soğuk bir park bankında veya çok sıkıcı bir dersin tam ortasında doğdu. Yarım kalmış, hiç başlamamış, bitmek bilmemiş duyguların kıymıklarını bulmaya çabalayan bu metinler, artık kendini doğru bir kitleye ya da ‘kitleciğe’ duyurmaya niyetlendi. İçeride karşılaşacağınız anlatıların kimisi bir bilmece kısalığında, kimisi ise ilk aşkınızın travması kadar uzun olabilir. Evvela, hepsindeki kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.