Ölgün bugün gökyüzü benlik değil
Benliğimi bulmaya attığım adımları 
saymayı bile bıraktım
Turistin biri yol sordu
Bilmiyor uzun zaman önce yoldan çıktım

Mavi beyaz şeritli sabunları
sulanmış beton ev girişlerini kokladım
Yorgun bir omzu okşadım dün
Meraklanma çayı yeni demledim

Bir köşede beklediğini bildiğim o kutuyu açtım
İçinde zavallı hatıraların olduğu
İlk sevgiliden bir zarf 
Dokunup mürekkebinin yaşlı kabartılarına
Okudum gülerek
ve hassiktir çekerek abartılarına 
geri kapadım
''Kendine iyi bak!'' diyor bir mektupta 
en saygını eski dostların
''Eğer bir daha görüşmezsek.''
İsabetli tahminlerine afalladım

Bu bilet koçanını yerde buldum
Bilmem ne balesi bir sürü kuğulu
Pulları dökülmüş mendil bebekliğimden
Önceden beri şanssızım inanmazsan 
İşte 
bir kazı kazan kaybedip durduğum

Burgulu çiviler
Fotoğraflar herkesin unuttuğu
Bir avuç toprak kedimin mezarından
Nişan kurdeleleri çoktan hayırlısının olduğu

Sabaha çalıyor gün geceyi
Uyumayı tekrar öğrenmeye başlıyorum
Başım ağrıyor
Görmüyorsun içerde kimleri taşlıyorum
Hepsini halledeceğim

Bu ev bizim değil
Bu sokak bizim değil artık
Bu market hiç değil anla
Kaçamak buluşmalar da yok akşamleyin
Beklenmedik çözümler bulacağım
Hangi toprağa sen söyle ne ekeyim

Şarkıda dediği gibi 
Yalnız yaşanmıyor elbet yine seveceğim
Papağanlar gibi en ayıplı kelimeleri 
özenle seçeceğim sana 
Üçten geriye sayacağım 
yok olacak hatıralar artık her şey geleceğin 
ÜÇ 
İKİ